چین Shenzhen Olax Technology CO.,Ltd اخبار شرکت

1. هدف از رویه کنترل گزارش موقعیت، این است که به AMF اجازه دهد تا از گره NG-RAN درخواست کند تا موقعیت فعلی ترمینال (UE) یا آخرین موقعیت شناخته شده (با مهر زمانی) یا موقعیت UE را در ناحیه هدف در حالت CM-CONNECTED (همانطور که در TS 23.501 و TS 23.502 توضیح داده شده است) گزارش دهد. این رویه از سیگنالینگ مرتبط با UE استفاده می کند.2. عملیات گزارش دهی موفقیت آمیز   جریان در شکل 8.12.1.2-1 در زیر نشان داده شده است، که در آن:AMF این رویه را با ارسال یک پیام کنترل گزارش موقعیت به گره NG-RAN آغاز می کند. پس از دریافت پیام کنترل گزارش موقعیت، گره NG-RAN باید عملیات کنترل گزارش موقعیت درخواستی را برای (UE) انجام دهد. 3.   فیلد اطلاعاتی نوع درخواست گزارش موقعیت (Location Reporting Request Type IE) نشان می دهد که آیا گره NG-RAN:مستقیماً گزارش می دهد؛ تغییر سلول سرویس دهنده را گزارش می دهد؛ حضور ترمینال (UE) را در ناحیه هدف گزارش می دهد؛ گزارش دهی در مورد تغییر سلول سرویس دهنده را متوقف می کند؛ گزارش دهی حضور ترمینال (UE) را در ناحیه هدف متوقف می کند؛ گزارش موقعیت ترمینال (UE) را لغو می کند؛ تغییر سلول سرویس دهنده را گزارش می دهد و حضور ترمینال (UE) را در ناحیه هدف گزارش می دهد. اگر فیلد اطلاعاتی نوع درخواست گزارش موقعیت در پیام کنترل گزارش موقعیت شامل یک فیلد اطلاعاتی لیست ناحیه مورد علاقه (Area of Interest List IE) باشد، گره NG-RAN باید این اطلاعات را ذخیره کرده و از آن برای ردیابی حضور UE در نواحی مورد علاقه تعریف شده در TS 23.502 استفاده کند. توجه: NG-RAN حضور UE را برای تمام مجموعه های شناسه مرجع گزارش موقعیت برای هنداورهای بین گره های NG-RAN گزارش می دهد. اگر فیلد اطلاعاتی اطلاعات موقعیت اضافی (Additional Location Information IE) در پیام کنترل گزارش موقعیت گنجانده شده باشد و روی "Include PSCell" تنظیم شده باشد، گره NG-RAN باید PSCell فعلی را در گزارش در صورت فعال بودن اتصال دوگانه، شامل کند. اگر گزارش در مورد تغییر سلول سرویس دهنده درخواست شود، گره NG-RAN باید این گزارش را نیز زمانی که UE PSCell را تغییر می دهد و زمانی که اتصال دوگانه فعال است، ارائه دهد. اگر گزارش در مورد تغییر سلول سرویس دهنده درخواست شود، گره NG-RAN باید گزارش را فوراً و هر زمان که موقعیت UE تغییر کرد، ارسال کند. اگر فیلد اطلاعاتی نوع رویداد (Event Type IE) روی "Cess UE presence in area of interest" تنظیم شده باشد و اگر فیلد اطلاعاتی لیست شناسه مرجع گزارش موقعیت لغو اضافی (Additional Cancel Location Reporting Reference ID List IE) در فیلد اطلاعاتی نوع درخواست گزارش موقعیت در پیام کنترل گزارش موقعیت گنجانده شده باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) گزارش حضور UE را برای تمام شناسه های مرجع گزارش موقعیت دریافت شده متوقف کند.  

1. قابلیت‌های رادیویی تجهیزات کاربر (UE)به مجموعه‌ای از ویژگی‌های رابط رادیویی که توسط UE پشتیبانی می‌شوند، اشاره دارد. UE این قابلیت‌ها را به شبکه گزارش می‌دهد تا شبکه بتواند سرویس و تخصیص منابع را بهینه کند. این قابلیت‌ها شامل فناوری‌های دسترسی رادیویی پشتیبانی‌شده (2G، 3G، 4G، 5G)، باندهای فرکانسی پشتیبانی‌شده (پایین، میانی و بالا) و ویژگی‌های پیشرفته مانند تجمیع حامل، MIMO و شکل‌دهی پرتو هستند. شبکه از این اطلاعات در طول ثبت‌نام برای سفارشی‌سازی پیکربندی برای بهبود عملکرد و سازگاری استفاده می‌کند.2. قابلیت‌های رادیویی 5G UE   شامل موارد زیر است:پشتیبانی از RAT و باند فرکانسی: اطلاعات مربوط به فناوری‌های دسترسی رادیویی (مانند 5G) و باندهای فرکانسی (باندهای پایین، میانی و بالا) که UE می‌تواند روی آن‌ها کار کند.تجمیع حامل: توانایی ترکیب چندین باند فرکانسی برای افزایش سرعت داده و ظرفیت.طرح‌های مدولاسیون و کدگذاری: روش‌های پشتیبانی‌شده برای رمزگذاری و انتقال داده‌ها.ویژگی‌های پیشرفته: پشتیبانی از ویژگی‌هایی مانند MIMO (چند ورودی، چند خروجی) و شکل‌دهی پرتو، که کیفیت و کارایی سیگنال را افزایش می‌دهند.پارامترهای پشته پروتکل: عملکرد مربوط به لایه‌های PDCP، RLC و MAC. پارامترهای فرکانس رادیویی: ویژگی‌های خاص اجزای فرکانس رادیویی.FGI (شاخص گروه عملکرد) و شناسه عملکرد: شناسه هایی که برای نشان دادن یک مجموعه عملکرد و بهینه سازی سیگنالینگ بین UE و شبکه استفاده می شوند.3. رویه نشانگر اطلاعات قابلیت رادیویی UE به منظور فعال کردن گره NG-RAN برای ارائه اطلاعات مربوط بهقابلیت‌های رادیویی UEبه AMF در نظر گرفته شده است. قابلیت رادیویی UEرویه نشانگر اطلاعاتاز سیگنالینگ مرتبط با UE استفاده می‌کند. عملکرد موفقیت‌آمیز همانطور که در شکل 8.14.1.2-1 در زیر نشان داده شده است، نشان داده می‌شود، جایی که:گره NG-RAN که اتصال منطقی NG مرتبط با UE را کنترل می‌کند، این رویه را با ارسال یک پیام نشانگر اطلاعات قابلیت رادیویی UE حاوی اطلاعات قابلیت رادیویی UE به AMF آغاز می‌کند. پیام نشانگر اطلاعات قابلیت رادیویی UE ممکن است شامل اطلاعات قابلیت رادیویی UE خاص صفحه بندی در IE قابلیت صفحه بندی رادیویی UE نیز باشد. اگر IE قابلیت صفحه بندی رادیویی UE شامل IE قابلیت صفحه بندی رادیویی UE NR و IE قابلیت صفحه بندی رادیویی UE E-UTRA باشد، AMF باید (در صورت پشتیبانی) از آن همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است، استفاده کند.   اطلاعات قابلیت رادیویی UE دریافت شده توسط AMF باید جایگزین اطلاعات قابلیت رادیویی UE ذخیره شده قبلی در AMF شود، همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است. اگر پیام نشانگر اطلاعات قابلیت رادیویی UE حاوی IE قالب قابلیت رادیویی UE - E-UTRA باشد، AMF باید (در صورت پشتیبانی) از آن همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است، استفاده کند. اگر پیام نشانگر اطلاعات قابلیت رادیویی UE حاوی IE دستگاه XR (با 2Rx) باشد، AMF باید (در صورت پشتیبانی) این اطلاعات را ذخیره کرده و بر این اساس از آن استفاده کند.

3GPP به تکامل خود ادامه داد برای تطبیق بهتر با برنامه‌های XR، از جمله فعال کردن انتقال و دریافت در طول شکاف‌ها یا محدودیت‌های ناشی از اندازه‌گیری‌های RRM و حالت‌های تأیید RLC، بهینه شده است. علاوه بر این، Release 19 بهبودهایی را در PDCP و مکانیسم‌های زمان‌بندی uplink بررسی می‌کند، با تمرکز ویژه بر ادغام اطلاعات تأخیر. 3GPP همچنین در حال تحقیق در مورد فناوری‌هایی است تا به طور کارآمدتری از برنامه‌های XR پشتیبانی کند و اطمینان حاصل کند که الزامات QoS متنوع و سختگیرانه مرتبط با موارد استفاده XR چندوجهی را برآورده می‌کنند. در Release 19، بهبود طیف وسیعی از ویژگی‌های تجاری و معرفی مجموعه‌ای از نوآوری‌ها، که قابلیت‌های 5G را بیشتر تقویت می‌کند. از طریق تحقیقات آینده‌نگرانه در مدل‌سازی کانال، به عنوان پلی به 6G عمل می‌کند.     1. MIMO، یک سنگ بنای فناوری 5G، در Release 19 با پنجمین مرحله تکامل خود معرفی شد، که برای بهبود دقت و کارایی مدیریت پرتو طراحی شده است. Release 19 از گزارش پرتو آغاز شده توسط تجهیزات کاربر پشتیبانی می‌کند و به تجهیزات کاربر اجازه می‌دهد تا گزارش‌ها را بدون تکیه بر درخواست‌های ایستگاه پایه (gNB) فعال کنند. یکی دیگر از پیشرفت‌های کلیدی در Release 19، گسترش تعداد پورت‌های گزارش CSI از 32 به 128 است که امکان پشتیبانی بهتر از آرایه‌های آنتن بزرگتر را فراهم می‌کند. این امر برای مقیاس‌بندی سیستم‌های MIMO در سناریوهای با ظرفیت بالا بسیار مهم است. قابلیت‌های انتقال مشترک منسجم برای مقابله با چالش‌ها در سناریوهای همگام‌سازی و backhaul غیر ایده‌آل (مانند انتقال مشترک منسجم بین سایت‌ها) بهبود یافته است. Release 19 همچنین مکانیسم‌های اندازه‌گیری و گزارش‌دهی جدیدی را برای رسیدگی به عدم تطابق زمانی و آفست فرکانس/فاز بین Transmitter Relays (TRP) معرفی کرد. برای بهبود بیشتر توان عملیاتی uplink، Release 19 کدبوک uplink غیر منسجم را برای UEs مجهز به سه آنتن انتقال‌دهنده بهبود می‌بخشد. علاوه بر این، پیکربندی‌های نامتقارن پشتیبانی می‌شوند، جایی که یک UE انتقال‌های downlink را از یک ایستگاه پایه ماکرو دریافت می‌کند و همزمان داده‌ها را به چندین micro TRP در uplink ارسال می‌کند. این پیکربندی‌ها شامل مکانیسم‌های کنترل توان بهبود یافته و تنظیمات تلفات مسیر برای بهینه‌سازی عملکرد در محیط‌های شبکه ناهمگن است.2.   مدیریت تحرک یکی دیگر از کانون‌های اصلی در Release 19 است. به طور خاص، LTM توسعه‌یافته، که در اصل در Release 18 برای تحرک درون CU (واحد مرکزی) معرفی شد، پشتیبانی را برای تحرک بین CU گسترش می‌دهد و امکان انتقال روان‌تر بین سلول‌های مرتبط با CUs مختلف را فراهم می‌کند. برای بهینه‌سازی بیشتر تحرک، Release 19 LTM مشروط را معرفی می‌کند که مزایای زمان قطعی کاهش‌یافته LTM را با قابلیت اطمینان CHO ترکیب می‌کند. علاوه بر این، گزارش اندازه‌گیری لایه 1 فعال شده توسط رویداد، سربار سیگنالینگ را در مقایسه با گزارش دوره‌ای کاهش می‌دهد. ترکیب اندازه‌گیری‌های سیگنال مرجع CSI (CSI-RS) با اندازه‌گیری‌های SSB عملکرد تحرک را بهبود می‌بخشد.3. تکامل   NR NTN در Release 19 ادامه دارد، با 3GPP که پارامترهای جدید بار ماهواره‌ای مرجع را برای در نظر گرفتن کاهش چگالی توان تابشی همسانگرد معادل (EIRP) در هر پرتو ماهواره‌ای در مقایسه با نسخه‌های قبلی تعریف می‌کند. برای تطبیق با EIRP کاهش‌یافته، این نسخه بهبودهای پوشش downlink را بررسی می‌کند. با توجه به تعداد زیاد تجهیزات کاربر (UE) مورد انتظار در پوشش ماهواره‌ای، Release 19 همچنین با گنجاندن کدهای پوشش متعامد در PUSCH مبتنی بر DFT-s-OFDM، قصد دارد ظرفیت uplink را افزایش دهد. برای پشتیبانی از MBS در NTNها، 3GPP MBS را با تعریف یک مکانیسم سیگنالینگ برای تعیین مناطق خدمات هدف بهبود می‌بخشد. یکی دیگر از پیشرفت‌های عمده در Release 19، معرفی یک ویژگی بار بازسازی‌کننده است که امکان پیاده‌سازی عملکردهای سیستم 5G را مستقیماً بر روی پلتفرم ماهواره‌ای فراهم می‌کند. برخلاف بار شفاف پشتیبانی شده در نسخه‌های قبلی، بارهای بازسازی‌کننده امکان استقرار NTN انعطاف‌پذیرتر و کارآمدتر را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، NR NTN در حال تکامل است تا از تجهیزات کاربر RedCap (UE) پشتیبانی کند.4.   5G-Advanced برای تطبیق بهتر با برنامه‌های XR، از جمله فعال کردن انتقال و دریافت در طول شکاف‌ها یا محدودیت‌های ناشی از اندازه‌گیری‌های RRM و حالت‌های تأیید RLC، بهینه شده است. علاوه بر این، Release 19 بهبودهایی را در PDCP و مکانیسم‌های زمان‌بندی uplink بررسی می‌کند، با تمرکز ویژه بر ادغام اطلاعات تأخیر. 3GPP همچنین در حال تحقیق در مورد فناوری‌هایی است تا به طور کارآمدتری از برنامه‌های XR پشتیبانی کند و اطمینان حاصل کند که الزامات QoS متنوع و سختگیرانه مرتبط با موارد استفاده XR چندوجهی را برآورده می‌کنند.5.   AI/ML: در سطح معماری NG-RAN، 3GPP از AI/ML برای رسیدگی به موارد استفاده بیشتر در Release 19 استفاده می‌کند. یک مورد استفاده جدید، برش شبکه مبتنی بر AI/ML است، که در آن از AI/ML برای بهینه‌سازی پویا تخصیص منابع در سراسر برش‌های مختلف شبکه استفاده می‌شود. یکی دیگر از حوزه‌های تمرکز، بهینه‌سازی پوشش و ظرفیت است که از AI/ML برای تنظیم پویا پوشش سلول و پرتو استفاده می‌کند، تکنیکی که معمولاً به عنوان شکل‌دهی سلول شناخته می‌شود.6.   پیشرفت‌های عملکردی شامل موارد زیر است:Sidelink : این کار بر روی رله sidelink چند جهشی UE-to-network برای ارتباطات حیاتی مأموریت، به ویژه در ایمنی عمومی و سناریوهای خارج از پوشش متمرکز است;صرفه‌جویی در انرژی شبکه : این شامل SSBs درخواستی در SCell برای UEs حالت متصل که با کنترل دسترسی حامل (CA) پیکربندی شده‌اند؛ SIB1 (بلوک اطلاعات سیستم نوع 1) درخواستی برای UEs حالت بیکار و غیرفعال، و همچنین تنظیمات سیگنال‌ها و انتقال‌های کانال مشترک;بهبود چند حامل : یک پیشرفت امکان استفاده از یک DCI واحد را برای زمان‌بندی چندین سلول با مقادیر فاصله زیرحامل یا انواع حامل مختلف فراهم می‌کند.    

سیستم هشدار عمومی(PWS)یک سیستم ارتباطی است که توسط سازمان های دولتی یا سازمان های مرتبط برای ارائه اطلاعات هشدار عمومی در شرایط اضطراری اداره می شود. در شبکه های 5G (NR) ،پیام های PWS از طریق ایستگاه های پایه 5G (NR) متصل به هسته 5G (5GC) پخش می شوندایستگاه های پایه مسئول برنامه ریزی و پخش پیام های هشدار و استفاده از پیجینگ برای اطلاع از تجهیزات کاربر (UE) از پیام های هشدار پخش شده هستند.در نتیجه تضمین انتشار سریع و پوشش گسترده اطلاعات اضطراری3GPP نشان دهنده PWS Restart و نشان دهنده PWS Failure را در TS 8.413 به شرح زیر تعریف می کند:   1. نشونه PWS شروع مجدددر صورت لزوم، این روش به AMF اطلاع می دهد که اطلاعات PWS را برای برخی یا تمام سلول های گره NG-RAN از CBC بارگذاری کند.عملکرد موفق در شکل 8 نشان داده شده است..9.3.2-1، که در آن:   گره NG-RAN این روش را با ارسال یک پیام PWS Restart به AMF آغاز می کند. پس از دریافت پیام PWS Restart، AMF باید طبق تعریف TS 23 ادامه دهد.527. اگر یک شناسه منطقه اضطراری در دسترس باشد، گره NG-RAN نیز باید آن را در لیست شناسه های منطقه اضطراری مورد استفاده برای IE Restart قرار دهد.   2. ناهنجاری های PWSبه طور عمده زمانی رخ می دهد که عملیات اطلاع رسانی PWS در سلول های فردی در شبکه بی سیم شکست بخورد (یا باطل شود). 3GPP نشان دهنده شکست PWS را در TS 38.413 به شرح زیر تعریف می کند.   شکست PWSروش اطلاع رسانی به منظور اطلاع رسانی به AMF است که یک عملیات PWS در حال انجام در یک یا چند سلول از گره NG-RAN شکست خورده است. روش در شکل 8 نشان داده شده است.9.4.2-1 در زیر. روش شکست PWS از سیگنال های غیر مرتبط با UE استفاده می کند. گره NG-RAN این روش را با ارسال یک پیام PWS Failure Indication به AMF آغاز می کند. پس از دریافت پیام PWS Failure Indication، AMF باید طبق تعریف در TS 23 ادامه دهد.041.

1. زمان‌بندی مینی-اسلات مینی-اسلاتانتقال در مسیر downlink عمدتاً شامل PDSCH (کانال مشترک downlink فیزیکی) است که داده‌های کاربر را حمل می‌کند. با زمان‌بندی مینی-اسلات، سیستم می‌تواند به سرعت داده‌ها را منتقل کند تا تأخیر را کاهش دهد.   2. اصل زمان‌بندیمینی-اسلات را می‌توان در هر زمانی در یک اسلات زمانی زمان‌بندی کرد، یعنی به محض آماده شدن gNB (ایستگاه پایه 5G)، از2، 4 یا 7 نماد OFDMبرای ارسال فوری داده‌ها استفاده می‌کند (بسته به اندازه داده و تأخیر مورد نیاز). سمت ترمینال (UE) به منطقه جستجوی خاص توجه زیادی خواهد داشت تا تخصیص مینی-اسلات را پیدا کرده و در صورت نیاز داده‌ها را رمزگشایی کند.       در شکل بالا: PDSCH در سمت چپ به شکل2 OFDMنماد مینی-اسلات دراسلات زمانی #nارائه شده است. PDSCH در سمت راست به شکل4 نماد OFDMمینی-اسلات دراسلات زمانی #1ارائه شده است. این نشان می‌دهد که چگونه 5G (NR) می‌تواند از طریق زمان‌بندی انعطاف‌پذیر با ترافیک حساس به زمان سازگار شود.   3. مجموعه‌های پارامتر و انتقال مینی-اسلاتعملکرد مینی-اسلات ارتباط نزدیکی با مجموعه پارامتر 5G (NR) دارد که فاصله زیرحامل (SCS) و مدت زمان مینی-اسلات را تعریف می‌کند. یک فاصله زیرحامل بزرگتر، مدت زمان مینی-اسلات را کاهش می‌دهد و بیشتر تأخیر را کاهش می‌دهد. رابطه بین این دو پارامتر به شرح زیر است:   همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، ظرفیت تمام فواصل زیرحامل در ساختارهای فریم، زیرفریم و اسلات از مجموعه‌های پارامترهای مختلف، که بر حسب بیت بر هرتز اندازه‌گیری می‌شود، یکسان است. با افزایش مجموعه پارامتر، فاصله زیرحامل افزایش می‌یابد، اما تعداد نمادها در واحد زمان نیز افزایش می‌یابد. شکل بالا فقط موارد فاصله زیرحامل 15 کیلوهرتز و 30 کیلوهرتز را نشان می‌دهد، که در آن تعداد زیرحامل‌ها نصف می‌شود، اما تعداد اسلات در هر نماد در واحد زمان دو برابر می‌شود.   رابطه بین یکمینی-اسلات معمولیو مدت زمان آن (2 نماد OFDM) به شرح زیر است: μ = 0/15kHz/1ms تا 0.14ms μ = 1/30kHz/0.5ms تا 0.07ms μ = 2/60kHz/0.25ms تا 0.035ms μ = 3/120kHz/0.125ms تا 0.018ms   معادلات بالا نشان می‌دهد که چگونه یک فاصله زیرحامل بزرگتر (SCS) و اسلات‌های کوتاه‌تر با هم با انتقالمینی-اسلاتبه دستیابی به اهداف تأخیر فوق‌العاده کم 5G (NR) کمک می‌کنند.

  1ساختار زمان 5G (NR)انعطاف پذیر و پویا باشد، در حالی که هر زمان بند حاوی 14 نماد OFDM است که می تواند به لینک بالا (UL) ، لینک پایین (DL) یا ترکیبی از هر دو اختصاص داده شود.تخصیص UL/DL در این زمان می تواند به صورت پویا تغییر کند.، ومینی اسلاتکوتاه تر از یک قطعه زمانی کامل می تواند برای افزایش انعطاف پذیری برنامه های کم تاخیر استفاده شود. طول خاص قطعه زمانی بستگی به فاصله زیر حامل (سیت پارامتر) دارد.هرچه فاصله بزرگتر باشد، هرچه زمان کوتاه تر باشد.   2. ميني اسلات5G (NR) نیاز به دستیابی به Urllc (توانایی تاخیر بسیار کم و قابلیت اطمینان بالا) دارد که برای برنامه هایی مانند وسایل نقلیه مستقل، اتوماسیون صنعتی و IoT مهم مهم بسیار مهم است.برای انجام این کار، سیستم معرفی می کندمینی اسلاتتکنولوژی انتقال؛ برخلاف برنامه ریزی سنتی کل اسلات، Mini-Slot می تواند داده ها را بلافاصله بدون انتظار برای برنامه ریزی بعدی منتقل کند.زمان بندمرز.   3. اسلات و مینی اسلات:در 5G (NR) ، شکل زیر نشان می دهد که چگونه PDSCH (فزیکی Downlink Share Channel) از نمادهای 2 و 4 در ساختارهای مختلف زمان استفاده می کند.این انعطاف پذیری و کارایی ویژگی های طراحی جدیدی است که 5G (NR) به ارتباطات پایین می آورد.   4-تروسازي ميني اسلات:اسلات های کوچک از نمادهای OFDM کمتری استفاده می کنند و TTI کوتاه تری دارند.زمان بندبه طور معمول شامل 14 نماد OFDM،مینی اسلاتاین سیستم می تواند از 2، 4 یا 7 سمبل OFDM تشکیل شده باشد. این امر امکان انتقال داده های فوری را فراهم می کند و تاخیر را از بین می برد. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، یک Mini-Slot می تواند 2، 4، 5، 6، 7، 6، 7، 7، 7، 7، 7، 7، 7، 7، 8، 8، 8، 8، 9، 9، 9، 10، 10، 10، 10، 10، 10، 10، 10، 11، 11، 12، 12، 12، 12، 12، 12، 12، 12، 12، 13، 14، 14، 14، 14، 14، 14، 14، 14، 14، 14، 15، 15، 16، 16، 16، 16، 16، 17، 17، 18، 18، 19، 19، 19، 19، 19، 19، 19، 20، 20، 20، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21، 21،یا 7 سمبل OFDM در یک زمان واحدبرنامه ریزی سنتی در محدوده زمان شروع می شود، که منجر به تاخیر بیشتر می شود.شروع در هر زمان (با توجه به زمان بند زمانی) اجازه می دهد تا تاخیر بسیار کم (انتقال فوری)موارد استفاده عملی عبارتند از eMBB، mMTC و URLLC (برنامه های کم تاخیر، بسیار انعطاف پذیر). شکل 1 نشان می دهد یک Mini-Slot از 2 و 4 نماد OFDM است که می تواند در زمان های مختلف برنامه ریزی شود. هرمینی اسلاتدر داخل ساختار زمان بند با برچسبزمان بند #nوزمان بند اولاین همچنین نشان می دهد که چگونه 5G از برنامه ریزی انتقال پیوست پایین غیرمستقیم و مستقل پشتیبانی می کند.   5ویژگی های مینی اسلات: تاخیر کم:داده ها می توانند بلافاصله بدون انتظار برای محدودیت زمان ارسال شوند. برنامه ریزی کارآمد:ایده آل برای ترافیک حساس به زمان مانند URLLC (تواصل با تاخیر کم فوق العاده قابل اطمینان). انعطاف پذیری:مجموعه پارامترهای پویا و مخلوط می توانند در یک سلول قرار گیرند. همزیستی بهتر:امکان مدیریت همزمان ترافیک eMBB و URLLC را فراهم می کند.

  1. در 5G، پیام‌های هشدار معمولاً به اعلان‌های سلامت سیستم و عملیات خطرناک شبکه اشاره دارند. آن‌ها همچنین می‌توانند به هشدارهای اضطراری قانونی، مانند مواردی که از طریق سیستم WEA (هشدار اضطراری بی‌سیم) شبکه 5G ارسال می‌شوند، اشاره داشته باشند تا ایمنی عمومی را از بلایای طبیعی و سایر رویدادها مطلع کنند.   2. انتقال پیام معمولاً از یک رویکرد "نوشتن-جایگزینی" برای شروع یا لغو پخش پیام‌های هشدار استفاده می‌کند. انتقال پیام هشدار از سیگنالینگ غیر ترمینال-مرتبط استفاده می‌کند. فرآیند عملیات موفقیت‌آمیز در شکل 8.9.1.2-1 در زیر نشان داده شده است، که در آن:   AMF این فرآیند را با ارسال پیام "درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی" به گره NG-RAN آغاز می‌کند. پس از دریافت پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی، گره NG-RAN باید تخصیص منابع خود را برای پردازش پیام‌های هشدار اولویت‌بندی کند، که در آن:   ​اگر در یک منطقه، پخش یک پیام هشدار در حال انجام باشد و گره NG-RAN یک پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی را با یک شناسه پیام IE و/یا شناسه توالی IE دریافت کند که با موارد موجود در پیام هشدار در حال پخش متفاوت است، و اگر شاخص پیام هشدار همزمان IE وجود نداشته باشد، گره NG-RAN باید پیام هشدار در حال پخش را با پیام هشدار تازه دریافت شده برای آن منطقه جایگزین کند. اگر یک گره NG-RAN یک پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی را با یک پیام هشدار شناسایی شده توسط شناسه پیام IE و شناسه توالی IE دریافت کند، و اگر هیچ پیام هشدار قبلی در هیچ یک از مناطق هشدار نشان داده شده در لیست منطقه هشدار IE پخش نشده باشد، گره NG-RAN باید پیام هشدار دریافت شده را برای آن مناطق پخش کند. اگر یک یا چند پیام هشدار در یک منطقه در حال پخش باشند و گره NG-RAN یک پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی را دریافت کند که حاوی یک شناسه پیام IE و/یا شناسه توالی IE متفاوت از هر یک از پیام‌های هشدار در حال پخش فعلی باشد، و یک شاخص پیام هشدار همزمان IE وجود داشته باشد، گره NG-RAN باید ترتیبی دهد که پیام هشدار دریافت شده در آن منطقه پخش شود. اگر شاخص پیام هشدار همزمان IE وجود داشته باشد و مقدار "0" در IE "تعداد درخواستی پخش‌ها" دریافت شود، گره NG-RAN باید پیام هشدار دریافت شده را به طور نامحدود پخش کند تا زمانی که درخواستی برای توقف پخش دریافت شود، مگر اینکه IE دوره تکرار روی "0" تنظیم شده باشد. اگر یک یا چند پیام هشدار در حال حاضر در یک منطقه در حال پخش هستند و گره NG-RAN یک پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی را دریافت کند که حاوی شناسه پیام IE و شناسه توالی IE مربوط به یک پیام هشدار است که در حال حاضر در آن منطقه در حال پخش است، گره NG-RAN نباید یک پخش جدید را آغاز کند یا یک پخش موجود را جایگزین کند، اما همچنان باید با ارسال یک پیام پاسخ هشدار نوشتن-جایگزینی حاوی لیست منطقه تکمیل پخش IE که بر اساس پخش در حال انجام تنظیم شده است، پاسخ دهد. اگر پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی شامل لیست منطقه هشدار IE نباشد، گره NG-RAN باید پیام نشان داده شده را در تمام سلول‌های داخل گره NG-RAN پخش کند. اگر پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی شامل IE نوع هشدار باشد، گره NG-RAN باید اعلان اولیه را صرف نظر از تنظیمات IE دوره تکرار و IE تعداد درخواستی پخش‌ها پخش کند و اعلان اولیه را مطابق با TS 36.331 و TS 38.331 پردازش کند. اگر پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی شامل هر دو IE طرح کدگذاری داده و IE محتوای پیام هشدار باشد، گره NG-RAN باید پخش پیام هشدار را بر اساس مقادیر IE دوره تکرار و IE تعداد درخواستی پخش‌ها برنامه‌ریزی کند و پیام هشدار را مطابق با TS 36.331 و TS 38.331 پردازش کند. اگر IE مختصات منطقه هشدار در پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی گنجانده شده باشد، گره NG-RAN باید این اطلاعات را با پخش پیام هشدار مطابق با TS 36.331 و TS 38.331 شامل کند. 3. پردازش NG-RAN گره NG-RAN پیام درخواست هشدار نوشتن-جایگزینی را با ارسال یک پیام پاسخ هشدار نوشتن-جایگزینی به AMF تأیید می‌کند. اگر پیام پاسخ هشدار نوشتن-جایگزینی حاوی لیست منطقه تکمیل پخش IE نباشد، AMF باید فرض کند که پخش در تمام سلول‌های داخل گره NG-RAN ناموفق بوده است.

  1. هدف از انتقال پیکربندی downlink RAN، انتقال اطلاعات پیکربندی RAN از AMF به گره NG-RAN است. رویه انتقال پیکربندی در شکل 8.8.2.2-1 در زیر نشان داده شده است و از سیگنالینگ غیر مرتبط با UE استفاده می کند.2. رویه انتقال پیکربندی Downlink RAN توسط AMF با ارسال یک پیام "     انتقال پیکربندی Downlink RAN" به NG-RAN آغاز می شود.در اینجا، مراحل زیر استفاده می شود:اگر گره NG-RAN یک IE اطلاعات SON حاوی یک IE درخواست اطلاعات SON را در یک IE انتقال پیکربندی SON یا یک IE انتقال پیکربندی EN-DC SON دریافت کند، ممکن است اطلاعات درخواستی را به گره NG-RAN نشان داده شده در IE شناسه گره RAN منبع از IE انتقال پیکربندی SON یا به eNB نشان داده شده در IE شناسه eNB منبع از IE انتقال پیکربندی EN-DC SON، با شروع رویه انتقال پیکربندی Uplink RAN، منتقل کند.اگر گره NG-RAN یک IE اطلاعات پیکربندی Xn TNL حاوی یک IE آدرس لایه انتقال توسعه یافته Xn را در IE انتقال پیکربندی SON دریافت کند، ممکن است از آن به عنوان بخشی از عملیات پیکربندی عملکرد ACL خود (در صورت استقرار چنین عملکرد ACL) استفاده کند.   اگر گره NG-RAN یک IE اطلاعات SON حاوی یک IE پاسخ اطلاعات SON (شامل IE اطلاعات پیکربندی Xn TNL به عنوان پاسخی به یک درخواست قبلی) را در IE انتقال پیکربندی SON دریافت کند، می تواند از آن برای شروع ایجاد Xn TNL استفاده کند. اگر IE آدرس لایه انتقال IP-Sec وجود داشته باشد و IE آدرس لایه انتقال GTP در IE آدرس لایه انتقال توسعه یافته Xn خالی نباشد، ترافیک GTP در داخل تونل IP-Sec منتقل می شود که در نقطه پایانی تونل IP-Sec مشخص شده در IE آدرس لایه انتقال IP-Sec خاتمه می یابد. اگر IE آدرس لایه انتقال IP-Sec وجود نداشته باشد، ترافیک GTP در نقطه پایانی مشخص شده توسط لیست آدرس در IE آدرس لایه انتقال GTP Xn در IE آدرس لایه انتقال توسعه یافته Xn خاتمه می یابد. اگر IE آدرس لایه انتقال GTP Xn خالی باشد و IE آدرس لایه انتقال IP-Sec وجود داشته باشد، ترافیک SCTP در داخل تونل IP-Sec منتقل می شود که در نقطه پایانی تونل IP-Sec مشخص شده در IE آدرس لایه انتقال IP-Sec در IE آدرس لایه انتقال توسعه یافته Xn خاتمه می یابد. اگر IE آدرس لایه انتقال SCTP Xn وجود داشته باشد و IE آدرس لایه انتقال IP-Sec نیز وجود داشته باشد، ترافیک SCTP مرتبط در داخل تونل IP-Sec منتقل می شود که در نقطه پایانی تونل IP-Sec مشخص شده در این IE آدرس لایه انتقال IP-Sec، در داخل IE آدرس لایه انتقال توسعه یافته Xn خاتمه می یابد. اگر یک گره NG-RAN یک IE اطلاعات SON حاوی یک IE گزارش اطلاعات SON دریافت کند، ممکن است از آن به شرح مندرج در TS 38.300 استفاده کند. اگر یک گره NG-RAN یک IE اطلاعات SON بین سیستمی حاوی یک IE گزارش اطلاعات SON بین سیستمی دریافت کند، ممکن است از آن به شرح مندرج در TS 38.300 استفاده کند. اگر یک گره NG-RAN یک IE اطلاعات SON بین سیستمی حاوی یک IE درخواست اطلاعات SON بین سیستمی یا یک IE پاسخ اطلاعات SON بین سیستمی دریافت کند، ممکن است از آن به شرح مندرج در TS 38.300 استفاده کند. اگر "IE سیستم گزارش دهی" در IE درخواست اطلاعات SON بین سیستمی روی "بدون گزارش" تنظیم شود، پیام "انتقال پیکربندی Downlink RAN" باید نادیده گرفته شود. اگر گره NG-RAN برای استفاده از یک تونل IPsec برای تمام ترافیک NG و Xn (توپولوژی hub-and-spoke IPsec) پیکربندی شده باشد، ترافیک به گره NG-RAN همتا باید از طریق این تونل IPsec مسیریابی شود و IE آدرس لایه انتقال IP-Sec باید نادیده گرفته شود.

  1انتقال پیکربندی RAN در 5G یک روش NGAP است که برای انتقال اطلاعات پیکربندی RAN مانند اطلاعات شبکه خود سازماندهی شده (SON) بین گره های NG-RAN (به عنوان مثال ،gNB) و دسترسی و AMF (وظایف مدیریت تحرک)این سیگنال های غیر مرتبط با UE به AMF اجازه می دهد تا اطلاعات پیکربندی را به دیگر گره های RAN منتقل کند یا داده های پیکربندی را با پذیرش و ارسال اطلاعات بدون تفسیر مدیریت کند.در نتیجه پشتیبانی از توابع مانند انتقال داده های پیکربندی SON بین گره های مختلف RAN.   2هدف انتقال پیکربندی: دو نوع انتقال پیکربندی از طریق NGAP وجود دارد: انتقال داده های پیکربندی RAN:این اطلاعات پیکربندی RAN را از یک گره NG-RAN به AMF منتقل می کند. انتقال اطلاعات SON: AMF می تواند اطلاعات پیکربندی شبکه خود سازماندهی (SON) را به طور شفاف به دیگر گره های RAN هدف منتقل کند و در نتیجه اتوماسیون شبکه را تسهیل کند.   3شروع انتقال پیکربندی RAN: هدف از این روش انتقال اطلاعات پیکربندی RAN از گره NG-RAN به AMF است.AMF اطلاعات پیکربندی RAN منتقل شده را تفسیر نمی کندروش انتقال در شکل 8 نشان داده شده است.8.1.2-1 در زیر. روش انتقال از سیگنال های غیر مرتبط با اتحادیه اروپا استفاده می کند. اطلاعات مربوطه عبارتند از:   گره NG-RAN با ارسال پیام UPLINK RAN CONFIGURATION TRANSFER به AMF، روند انتقال پیکربندی Uplink RAN را آغاز می کند.   اگر AMF یک SON Configuration Transfer IE دریافت کند،باید به صورت شفاف IE انتقال پیکربندی SON را به گره NG-RAN نشان داده شده در ID گره RAN هدف IE موجود در IE انتقال پیکربندی SON منتقل کند.اگر NR CGI IE در هدف RAN Node ID IE وجود داشته باشد، AMF باید (اگر پشتیبانی شود) ID Global RAN Node IE را در هدف RAN Node ID IE نادیده بگیرد و از آن برای شناسایی gNB هدف استفاده کند.همانطور که در TS 38 توصیف شده است.300. اگر AMF یک EN-DC SON Configuration Transfer IE دریافت کند،آن باید به صورت شفاف IE انتقال پیکربندی EN-DC SON را به MME که به eNB خدمت می کند منتقل کند که در Target eNB-ID IE موجود در IE انتقال پیکربندی EN-DC SON مشخص شده است.. اگر AMF یک SON Inter-System Configuration Transfer IE دریافت کند،آن باید به صورت شفاف انتقال IE انتقال پیکربندی SON بین سیستم را به MME که به eNB خدمت می کند، که در Target eNB-ID IE موجود در IE انتقال پیکربندی SON بین سیستم نشان داده شده است، انتقال دهد..

  در شبکه‌های ارتباطات سیار، "اضافه بار سیستم" زمانی رخ می‌دهد که ترافیک سرویس بیش از حد یا تعداد زیادی دستگاه به طور همزمان برای اتصال تلاش می‌کنند و منابع شبکه را تحت فشار قرار می‌دهند، که منجر به ازدحام، سرعت کم یا خرابی اتصال می‌شود. مکانیسم‌های حفاظت از سیستم برای رسیدگی به این اضافه بارها فعال می‌شوند. استراتژی‌های خاص شامل اپراتورهای شبکه است که طیف بیشتری از طیف دارای مجوز را منتشر می‌کنند، تخصیص منابع از طریق برش شبکه، پیاده‌سازی محدودیت سرعت در واحدهای عملکردی هسته شبکه و فعال کردن مکانیسم‌هایی مانند تایمرهای backoff و پیام‌های اضافه بار برای کنترل و مدیریت موثر حجم کاربران.   1. فعال‌سازی اضافه بار: در یک شبکه 5G (NR)، عملکرد مدیریت دسترسی و تحرک (AMF) بر اساس آستانه‌های ظرفیت پردازش (پیکربندی) خود، یک پیام "فعال‌سازی اضافه بار" را به سایر عناصر شبکه مرتبط (مانند gNBها) ارسال می‌کند که نشان‌دهنده یک وضعیت اضافه بار است. این امر اقدامات کنترل ازدحام (مانند رد درخواست‌های اتصال از برخی تجهیزات کاربر (UE)) را برای محافظت از شبکه در برابر خرابی آغاز می‌کند. فعال‌سازی اضافه بار شامل ارسال یک پیام فعال‌سازی اضافه بار NGAP توسط AMF به گره NG-RAN (شبکه دسترسی رادیویی) است که از آن می‌خواهد انواع خاصی از ترافیک را محدود کند و درخواست‌ها را برای حفظ پایداری شبکه در دوره‌های تقاضای بالا، هدایت مجدد یا رد کند.   1.1 کنترل اضافه بار شامل   تشخیص ازدحام: AMF یا سایر عناصر شبکه، مانند عملکرد صفحه کاربر (UPF)، بار شبکه را نظارت می‌کنند و زمانی که آستانه‌های ازدحام از پیش تعریف شده فراتر رود، شناسایی می‌کنند. پیام کنترل اضافه بار: پس از تشخیص اضافه بار، AMF یک پیام کنترل اضافه بار NGAP را به گره NG-RAN متصل ارسال می‌کند. اقدامات کنترل ازدحام: پس از دریافت پیام، گره NG-RAN اقدامات کنترلی را برای مدیریت اضافه بار آغاز می‌کند. این اقدامات عبارتند از: رد کردن اتصالات خاص: NG-RAN ممکن است درخواست‌های اتصال از تجهیزات کاربر (UE) را برای خدمات غیر اضطراری یا با اولویت بالا رد کند. محدود کردن سیگنالینگ بالادست: NG-RAN می‌تواند انتقال سیگنالینگ NAS (Non-Access Stratum) بالادست به AMF را محدود کند و بار روی هسته شبکه را بیشتر کاهش دهد. محدودیت ترافیک: شبکه ممکن است مقدار ترافیکی را که مدیریت می‌کند محدود یا کاهش دهد تا از خرابی سیستم جلوگیری شود.   1.2 کنترل اضافه بار سه هدف دارد: حفظ پایداری شبکه: هدف اصلی جلوگیری از خرابی کامل شبکه در دوره‌های ترافیک شدید یا افزایش بار غیرمنتظره است. اطمینان از تداوم خدمات: با مدیریت بار، شبکه می‌تواند خدمات ضروری را حتی اگر خدمات کم‌اهمیت‌تر به طور موقت محدود شوند، ارائه دهد. محافظت از منابع: کنترل اضافه بار از منابعی مانند پهنای باند UDM و سایر عملکردهای مهم شبکه در برابر تحت فشار قرار گرفتن توسط سیگنالینگ صفحه کنترل بیش از حد محافظت می‌کند.   2. رویه توقف اضافه بار به گره NG-RAN که AMF به آن متصل است سیگنال می‌دهد که وضعیت اضافه بار به پایان رسیده است و عملیات عادی باید از سر گرفته شود. رویه توقف اضافه بار از سیگنالینگ غیر مرتبط با UE استفاده می‌کند. یک عملیات توقف اضافه بار موفق در شکل 8.7.8.2-1 در زیر نشان داده شده است، که در آن:   یک گره NG-RAN که پیام "OVERLOAD STOP" را دریافت می‌کند، باید فرض کند که وضعیت اضافه بار برای AMF دریافت‌کننده به پایان رسیده است و باید عملیات عادی را برای ترافیک قابل اجرا برای AMF از سر بگیرد.