چین Shenzhen Olax Technology CO.,Ltd اخبار شرکت

  1. سیستم بیش از حد شارژ شده:در شبکه های 5G،"شحن بیش از حد"به ترافیک بیش از حد یا دستگاه های بیش از حد در تلاش برای اتصال همزمان اشاره دارد، منابع شبکه را فرا می گیرد و منجر به ازدحام، سرعت آهسته یا شکست اتصال می شود.استراتژی های مقابله با این بیش از حد شامل آزاد کردن طیف مجاز بیشتر است، تخصیص منابع از طریق برش شبکه و توابع اصلی شبکه و اجرای مکانیسم هایی مانند محدود کردن، زمان بندی خروج و پیام های بیش از حد برای کنترل و مدیریت موثر ترافیک.   2. فرآیند شروع بار بیش از حدبه گره NG-RAN اطلاع می دهد که بار سیگنال دهی به AMF مرتبط را کاهش دهد. این فرآیند شروع از سیگنال دهی غیر مرتبط با UE استفاده می کند. همانطور که در شکل 8 نشان داده شده است.7.7.2-1 در زیر، فرآیند آغاز شامل:     یک گره NG-RAN که یک پیام شروع بیش از حد بار را دریافت می کند باید فرض کند که AMF دریافت کننده در حالت بیش از حد بار است. اگر پیام شروع بیش از حد بار شامل اقدام بیش از حد بار IE و واکنش بیش از حد بار AMF باشد، گره NG-RAN باید از آن برای شناسایی ترافیک سیگنالینگ مربوطه استفاده کند.این اطلاعات زمانی استفاده می شود که عمل بیش از حد بار IE به:  ایجاد اتصال RRC را برای انتقال داده های غیر اضطراری از تلفن همراه رد کنید (به عنوان مثال، رد ترافیک مربوط به RRC باعث می شود mo-data , mo-SMS , mo-VideoCall ,و "mo-VoiceCall" در TS 38.331 و یا "mo-data" و "mo-VoiceCall" در TS 36.331) ، یا  ایجاد اتصال RRC را برای سیگنالینگ رد کنید (به عنوان مثال، رد ترافیک مربوط به RRC باعث می شود      ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓ ✓)۳۳۱ یا ۰-داده، “mo-signaling” و “mo-VoiceCall” در TS 36.331) ، یا اجازه ایجاد اتصال RRC فقط برای جلسات اضطراری و سرویس های قطع شده تلفن همراه (به عنوان مثال اجازه دادن فقط به ترافیک مربوط به TS 38.331 یا RRC باعث "اورژانسی" و "mt-Access" در TS 36 می شود.331) ، یا "استقرار اتصال RRC فقط برای جلسات با اولویت بالا و سرویس های پایان یافته تلفن همراه مجاز است" (به عنوان مثال، تنها ترافیک مربوط به RRC باعث "highPriorityAccess"، "mps-Priority Access" می شود.," "mcs-PriorityAccess" و "mt-Access" در TS 38.331 یا "highPriorityAccess" ، "mo-ExceptionData" و "mt-Access" در TS 36.331 مجاز است). 3. حمل بیش از حد:NG-RAN وضعیت را به شرح زیر مدیریت می کند: اگر پیام OVERLOAD START حاوی نشانه کاهش بار ترافیک AMF IE باشد، ترافیک سیگنال با درصد مشخص شده کاهش می یابد؛ در غیر این صورت،تنها ترافیک سیگنال دهی که به عنوان رد نشده نشان داده نشده است به AMF ارسال می شود.. اگر لیست NSSAI IE شروع بیش از حد بار در پیام OVERLOAD START گنجانده شده باشد، گره NG-RAN باید: در صورت وجود نشانه کاهش بار ترافیک برش IE، ترافیک سیگنال UE را با درصد مشخص شده کاهش دهید. provided that the IE is present and the requested NSSAI contains only the S-NSSAI contained in the Overload Start NSSAI List IE and the signaling traffic reduction indicated by the Overload Action IE in the Slice Overload Response IEدر غیر این صورت، اطمینان حاصل کنید که تنها ترافیک سیگنال از UE (اگر NSSAI درخواست شده مطابقت داشته باشد، only signaling traffic from the UE's requested NSSAI containing S-NSSAIs other than the S-NSSAI contained in the Overload Start NSSAI List IE) or signaling traffic not reduced as indicated by the Overload Action IE in the Slice Overload Response IE) is sent to the AMF. اگر کنترل اضافه بار در حال انجام باشد و گره NG-RAN پیام OVERLOAD START دیگری دریافت کند، گره NG-RAN باید محتوای پیام دریافت شده را با محتوای جدید جایگزین کند.

  1. AMF (تابع دسترسی و مدیریت تحرک) یک عنصر حیاتی صفحه کنترل در 5G است که مسئول مدیریت دسترسی، تحرک و امنیت تجهیزات کاربر (UE) در سیستم 5G است. این تابع، ثبت نام و احراز هویت اولیه UE را انجام می‌دهد و هنداورها را بین سلول‌های شبکه و شبکه‌های دسترسی مدیریت می‌کند. AMF با سایر عملکردهای شبکه (مانند SMF) برای ایجاد و حفظ جلسات داده برای کاربران همکاری می‌کند.   2. مسئولیت‌های AMF به حوزه‌های زیر تقسیم می‌شود: ثبت نام و احراز هویت UE: AMF هویت UE را احراز هویت می‌کند، هویت و اعتبار اشتراک آن را تأیید می‌کند و به آن دسترسی به خدمات 5G را اعطا می‌کند. مدیریت تحرک: مسئول رسیدگی به فرآیند پیچیده انتقال UE از یک سلول به سلول دیگر یا بین شبکه‌های دسترسی رادیویی مختلف (NG-RAN). مدیریت زمینه: زمینه UE را حفظ می‌کند، که شامل اطلاعاتی در مورد موقعیت فعلی UE، وضعیت جلسه و امنیت است. تعامل با سایر عناصر شبکه SMF (تابع مدیریت جلسه): AMF با SMF برای ایجاد، اصلاح و مدیریت جلسات داده کاربر همکاری می‌کند. UDM (مدیریت داده یکپارچه): با UDM برای بازیابی و مدیریت اطلاعات اشتراک کاربر ارتباط برقرار می‌کند. AUSF (تابع سرور احراز هویت): AMF AUSF مناسب را برای احراز هویت هویت UE در هنگام ثبت نام انتخاب می‌کند. NSSF (تابع انتخاب برش شبکه): AMF از NSSF برای کشف و انتخاب برش و عملکردهای شبکه مناسب بر اساس موقعیت و الزامات UE استفاده می‌کند. مدیریت عملکرد شبکه: AMF از یک رابط مبتنی بر سرویس و تابع مخزن شبکه (NRF) برای کشف و انتخاب سایر عملکردهای شبکه استفاده می‌کند. 3. شاخص وضعیت AMF روشی است که برای پشتیبانی از عملکردهای مدیریت AMF طراحی شده است. این روش از سیگنالینگ غیر مرتبط با UE استفاده می‌کند و عملکرد موفقیت آمیز در شکل 8.7.6.2-1 در زیر نشان داده شده است، که در آن:   AMF این روش را با ارسال پیام "شاخص وضعیت AMF" به گره NG-RAN آغاز می‌کند. پس از دریافت پیام شاخص وضعیت AMF، گره NG-RAN باید فرض کند که GUAMI نشان داده شده در دسترس نیست و انتخاب مجدد AMF را همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، انجام دهد. در صورت پشتیبانی، گره NG-RAN باید اقدامات مناسب را همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است، بر اساس وجود روش تایمر برای IE حذف GUAMI انجام دهد. اگر IE نام AMF پشتیبان در پیام شاخص وضعیت AMF گنجانده شده باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) انتخاب مجدد AMF را مطابق با AMF نشان داده شده توسط IE نام AMF پشتیبان همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است، انجام دهد. اگر IE نام AMF پشتیبان توسعه یافته در پیام شاخص وضعیت AMF گنجانده شده باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) انتخاب مجدد AMF را مطابق با AMF نشان داده شده توسط IE نام AMF پشتیبان توسعه یافته همانطور که در TS 23.501 مشخص شده است، انجام دهد.

  1. ناهنجاری‌های سیستم:انحرافات از طراحی ممکن است در طول عملکرد عادی شبکه 5G رخ دهد. این موارد شامل مسائل مربوط به عملکرد مانند تهدیدات امنیتی شبکه، تداخل سیگنال، پوشش ناکافی و خرابی‌های احتمالی در نرم‌افزار و سخت‌افزار شبکه است. این ناهنجاری‌ها می‌توانند به صورت اختلال در سرویس، خرابی سیستم، سرعت پایین شبکه یا قطع تماس‌ها ظاهر شوند. آنها معمولاً با تجزیه و تحلیل سیستم‌های تشخیص ناهنجاری داده‌های شبکه شناسایی می‌شوند و می‌توانند به شبکه اصلی و شبکه رادیویی طبقه‌بندی شوند.     2. ناهنجاری‌های 5GC: اگر پیام NG RESET شامل IE لیست اتصال منطقی NG مرتبط با UE باشد، اما نه IE شناسه AMF UE NGAP و نه IE شناسه RAN UE NGAP در IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE وجود نداشته باشد، AMF باید IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE را نادیده بگیرد. AMF ممکن است یک IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE خالی را در IE لیست اتصال منطقی NG مرتبط با UE در پیام NG RESET ACKNOWLEDGE برگرداند.     3. ناهنجاری‌های NG-RAN:اگر پیام NG RESET شامل IE لیست اتصال منطقی NG مرتبط با UE باشد، اما نه IE شناسه AMF UE NGAP و نه IE شناسه RAN UE NGAP در IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE وجود نداشته باشد، گره NG-RAN باید IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE را نادیده بگیرد. گره NG-RAN ممکن است یک IE آیتم اتصال منطقی NG مرتبط با UE خالی را در IE لیست اتصال منطقی NG مرتبط با UE در پیام NG RESET ACKNOWLEDGE برگرداند.     4. تقاطع پیام NG RESETمعمولاً در دو سناریوی زیر رخ می‌دهد:   اگر یک رویه بازنشانی NG در یک گره NG-RAN در حال انجام باشد و گره NG-RAN یک پیام NG RESET را از یک موجودیت همتا در همان رابط NG که با یک یا چند انجمن UE مرتبط است که قبلاً درخواست بازنشانی آنها شده است (همانطور که صریحاً یا ضمناً در پیام NG RESET دریافتی نشان داده شده است) دریافت کند، گره NG-RAN باید با یک پیام NG RESET ACKNOWLEDGE مطابق با بند 8.7.4.2.1 پاسخ دهد.   اگر یک رویه بازنشانی NG در AMF در حال انجام باشد و AMF یک پیام NG RESET را از یک موجودیت همتا در همان رابط NG که مربوط به یک یا چند انجمن UE است که قبلاً درخواست بازنشانی آنها شده است (به صراحت یا ضمناً در پیام NG RESET دریافتی نشان داده شده است) دریافت کند، AMF باید با یک پیام NG RESET ACKNOWLEDGE مطابق با بند 8.7.4.2 پاسخ دهد.

منجمع آوری حامل: همانند LTE، جمع آوری حامل 5G (NR) همچنین پهنای باند طیف بی سیم مورد استفاده توسط UE را با ترکیب چندین حامل افزایش می دهد. هر حامل جمع آوری شده یک حامل جزء (CC) نامیده می شود.در 5G (NR)، UEs می تواند تا 16 حامل قطعات متصل و غیر متصل (CC) با شماره های مختلف در هر دو باند FR1 و FR2 را پشتیبانی کند. پیکربندی های جمع آوری حامل شامل:نوع جمع آوری حامل (در بین باند)، متصل/غیر متصل یا بین باند) ، تعداد باند های فرکانس و کلاس پهنای باند.   II.کلاس پهنای باند: کلاس پهنای باند جمع آوری حامل یک ترمینال (UE) با استفاده از یک لیست الفبایی از حداقل و حداکثر پهنای باند و تعداد حامل های جزء که می تواند استفاده کند تعریف می شود. پارامترهای کلیدی شامل: پشتیبانی از ترمینال های 5G (NR)تا 16حامل های قطعات متصل و غیر متصل با مجموعه های پارامترهای مختلف هنگامی که CA فعال است. کلاس پهنای باند یک ترمینال (UE) یک لیست الفبایی از حداقل و حداکثر پهنای باند و تعداد حامل های قطعات (CC) است. طبق نسخه 17، کلاس های جمع آوری حامل در FR1 از A تا O می باشد، که حداکثر پهنای باند جمع آوری شده را اجازه می دهد400 مگاهرتز بر اساس نسخه 17، کلاس های جمع آوری حامل در FR2 از A تا Q است، که حداکثر پهنای باند جمع آوری شده را اجازه می دهد800 مگاهرتز   III. جمع آوری حامل FR1 کلاس پهنای باند دسته A: UEs 5G بدون جمع آوری حامل پیکربندی شده اند. حداکثر باند فرکانس حامل (BWChannel، max) توسط شماره باند فرکانس و مجموعه پارامتر تعیین می شود،که فاصله فرکانس زیر حامل (SCS) را تعریف می کندکلاس A متعلق به تمام گروه های جایگزین است و اجازه می دهد تا UEs به این پیکربندی بازگردد حتی زمانی که جمع آوری حامل در محل نیست. دسته B: جمع آوری دو کانال رادیویی، کل پهنای باند در دسترس برای UE بین 20 و 100 MHz است. دسته بندیC: با جمع آوری دو کانال رادیویی، کل پهنای باند موجود برای UE بین 100 و 200 MHz است. دسته D: با جمع آوری سه کانال رادیویی، کل پهنای باند در دسترس برای UE بین 200 تا 300 MHz است. دسته E: با جمع آوری چهار کانال رادیویی، کل پهنای باند در دسترس برای UE بین 300 تا 400 MHz است.کلاس های C، D و E متعلق به همان گروه پشتیبان (گروه پشتیبان 1) هستند. دسته G: با جمع آوری سه کانال رادیویی، کل پهنای باند در دسترس برای UE بین 100 و 150 MHz است. دسته بندیH: چهار کانال رادیویی را در بر می گیرد که به وسیله آن پهنای باند 150-200 مگاهرتز در دسترس تجهیزات کاربر (UE) فراهم می شود. دسته بندیI:پانچ کانال رادیویی را جمع آوری می کند که به طور کلی پهنای باند 200-250 MHz را برای تجهیزات کاربر (UE) فراهم می کند. کلاس J شش کانال رادیویی را جمع آوری می کند،فراهم کردن پهنای باند کلی 250 تا 300 مگاهرتز در دسترس تجهیزات کاربر (UE). کلاس K: هفت کانال رادیویی را در بر می گیرد که در مجموع پهنای باند 300-350 مگاهرتز را برای تجهیزات کاربر (UE) فراهم می کند. کلاس L: هشت کانال رادیویی را جمع آوری می کند که به طور کلی پهنای باند 350-400 مگاهرتز را برای تجهیزات کاربر (UE) فراهم می کند. کلاس های G-L متعلق به همان گروه برگشت (گروه برگشت 2) هستند.   IV. کلاس پهنای باند FR2 برای جمع آوری حامل دسته Aیک پیکربندی 5G برای UEs بدون جمع آوری حامل است. حداکثر باند فرکانس حامل (BWChannel، max) بستگی به شماره باند و شماره شناسی دارد.کلاس A متعلق به تمام گروه های fallback است و اجازه می دهد که UEs حتی بدون جمع آوری حامل به این پیکربندی بازگردند.. دسته Bبا عرض باند کل پس از جمع دو کانال رادیویی در محدوده 400 تا 800 مگاهرتز مطابقت دارد. دسته بندیCبا عرض باند کل پس از جمع دو کانال رادیویی در محدوده 800MHz تا 1200MHz مطابقت دارد.کلاس B یک پیکربندی برای کلاس C است؛ هر دو متعلق به همانگروه دوملیست پشتیبان. دسته Dبا عرض باند کلی پس از جمع دو کانال رادیویی در محدوده 200MHz تا 400MHz مطابقت دارد. دسته Eبا عرض باند کل پس از جمع کردن سه کانال رادیویی، که بین 400MHz تا 600MHz است، مطابقت دارد. دسته Fبا عرض باند کل پس از جمع چهار کانال رادیویی، که بین 600MHz تا 800MHz است، مطابقت دارد.کلاس های D، E و F متعلق به همانگروه دوملیست کمکی کلاس Gمربوط به دو مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 100 MHz و 200 MHz است. کلاس Hمربوط به سه مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 200 MHz و 300 MHz است. کلاس Iمربوط به چهار مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 300 MHz و 400 MHz است. کلاس Jمربوط به پنج مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 400 MHz و 500 MHz است. کلاس Kمربوط به شش مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 500 MHz و 600 MHz است. کلاس Lمربوط به هفت مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 600 MHz و 700 MHz است. کلاس Mمربوط به هشت مجموعه کانال رادیویی با پهنای باند بین 700 تا 800 مگاهرتز است.کلاس های G، H، I، J، K، L و M متعلق به همانگروه دوملیست کمکی

    I. سناریوی انتقال NAS در لینک پاییندر سیستم 5G، فرآیند انتقال NAS در لینک پایین زمانی استفاده می‌شود که AMF نیاز دارد پیام‌های NAS را به صورت شفاف از طریق گره NG-RAN به UE ارسال کند و یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE وجود داشته باشد، یا AMF شناسه NGAP UE RAN را در پیام INITIAL UE MESSAGE دریافت کرده باشد، یا گره NG-RAN پیام INITIAL UE MESSAGE را از طریق یک نمونه رابط NG دیگر برای شروع یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE ارسال کرده باشد.   II. پردازش محتوای انتقال NASعلاوه بر محتوای موجود در یادگیری سیستم 5G - انتقال NAS در لینک پایین، سایر محتوای NAS در لینک پایین به شرح زیر پردازش می‌شود:   اگر پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT شامل شناسه UE Radio Capability ID باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) از آن مطابق با مشخصات TS 23.501 و TS 23.502 استفاده کند. اگر پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT شامل اطلاعات Target NSSAI باشد، گره NG-RAN ممکن است از این اطلاعات مطابق با مشخصات TS 23.501 استفاده کند. اگر پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT شامل یک Partially Allowed NSSAI باشد، گره NG-RAN (در صورت پشتیبانی) باید برش شبکه (network slice) مجاز جزئی UE را از آن استنباط کند، هر Partially Allowed NSSAI که قبلاً دریافت شده را ذخیره و جایگزین کند و از آن مطابق با مشخصات TS 23.50 استفاده کند. اگر پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT شامل یک Masked IMEISV باشد، گره NG-RAN (در صورت پشتیبانی) باید از آن برای تعیین ویژگی‌های UE برای پردازش‌های بعدی استفاده کند. اگر پیام Downlink NAS Transport شامل یک Mobile IAB Authorization باشد، گره NG-RAN (در صورت پشتیبانی) باید وضعیت Mobile IAB Authorization دریافت شده را در زمینه UE ذخیره کند. اگر Mobile IAB Authorization برای Mobile IAB-MT روی "Unauthorized" تنظیم شده باشد، گره NG-RAN (در صورت پشتیبانی) باید اطمینان حاصل کند که هیچ UE توسط این گره Mobile IAB سرویس نمی‌شود. 3. در طول تعامل Initial UE Messageروش، حتی اگر شناسه NGAP UE RAN در پیام "Initial UE Message" که از طریق یک نمونه رابط NG دیگر ارسال شده است، اختصاص داده شده باشد، گره NG-RAN باید از "AMF UE NGAP ID IE" و "RAN UE NGAP ID IE" دریافت شده در پیام "Downlink NAS Transport" به عنوان شناسه اتصال منطقی استفاده کند.   4. در طول Procedure UE Radio Capability Information Indicationاگر پیام Downlink NAS Transport شامل یک UE Capability Information Request IE باشد که روی "requested" تنظیم شده است و اطلاعات مربوط به قابلیت‌های UE با موفقیت از UE بازیابی شده باشد، گره NG-RAN باید Procedure UE Radio Capability Information Indication را فعال کند.   5. سناریوهای غیرعادی انتقال NAS در لینک پایین: اگر یک Partially Allowed NSSAI در یک پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT دریافت شود و تعداد کل S-NSSAIهای موجود در Allowed NSSAI و Partially Allowed NSSAI از 8 تجاوز کند، گره NG-RAN باید این روش را ناموفق در نظر بگیرد. اگر هر S-NSSAI موجود در Partially Allowed NSSAI IE در Allowed NSSAI IE نیز وجود داشته باشد، گره NG-RAN باید این روش را ناموفق در نظر بگیرد.

  1. انتقال NAS در لینک پایین: روش انتقال NAS در لینک پایین زمانی استفاده می‌شود که AMF فقط نیاز دارد پیام‌های NAS را از طریق گره NG-RAN به صورت شفاف به UE ارسال کند و یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE وجود داشته باشد، یا AMF شناسه RAN UE NGAP IE را در پیام INITIAL UE MESSAGE دریافت کرده باشد، یا گره NG-RAN یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE را با ارسال پیام INITIAL UE MESSAGE از طریق یک نمونه رابط NG دیگر آغاز کرده باشد.   2. انتقال NAS در لینک پایین در شکل 8.6.2.2-1 در زیر نشان داده شده است، که در آن:   AMF این روش را با ارسال پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT به گره NG-RAN آغاز می‌کند. اگر یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE برقرار نشده باشد، AMF باید یک شناسه AMF UE NGAP منحصر به فرد را به UE اختصاص دهد و آن را در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT قرار دهد. با دریافت AMF-UE شناسه NGAP IE در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT، گره NG-RAN یک اتصال NG منطقی مرتبط با UE برقرار می‌کند.   اگر پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT شامل RAN Paging Priority IE باشد، گره NG-RAN ممکن است از آن برای تعیین اولویت برای صفحه‌بندی UE در حالت RRC_INACTIVE استفاده کند. NAS-PDU IE شامل یک پیام AMF-UE است که بدون تفسیر در داخل گره NG-RAN ارسال می‌شود. ​ اگر Mobility Restriction List IE در پیام Downlink NAS Transport گنجانده شود، گره NG-RAN باید هرگونه اطلاعات محدودیت تحرک ذخیره شده قبلی را در زمینه UE بازنویسی کند. اگر پیام انتقال NAS در لینک پایین حاوی اطلاعات در Mobility Restriction List IE باشد، گره NG-RAN باید از این اطلاعات برای موارد زیر استفاده کند: تعیین هدف عملیات تحرک بعدی، و گره NG-RAN باید اطلاعاتی در مورد هدف عملیات تحرک به UE ارائه دهد؛ 3. SCG مناسب را در طول عملیات اتصال دوگانه انتخاب کنید. RNA مناسب را هنگام انتقال آن به حالت RRC_INACTIVE به UE اختصاص دهید؛ و علاوه بر این:   اگر پیام انتقال NAS در لینک پایین حاوی Mobility Restriction List IE نباشد و هیچ اطلاعات محدودیت تحرکی قبلاً ذخیره نشده باشد، گره NG-RAN باید فرض کند که UE مشمول محدودیت‌های رومینگ و دسترسی نیست، به جز تحرک PNI-NPN همانطور که در TS 23.501 توضیح داده شده است. ​ گره NG-RAN باید فرض کند که رومینگ یا دسترسی به یک سلول CAG مجاز است فقط در صورتی که پیام انتقال NAS در لینک پایین حاوی Allowed PNI-NPN List IE باشد، همانطور که در TS 23.501 توضیح داده شده است. ​ اگر پیام انتقال NAS در لینک پایین حاوی RAT/Frequency Selection Priority Index IE باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) از آن همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر AMF قبلاً UE Aggregate Maximum Bit Rate IE را ارسال نکرده باشد، باید به گره NG-RAN ارسال شود. اگر در یک پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود، گره NG-RAN باید حداکثر بیت ریت تجمعی UE را در زمینه UE ذخیره کند و از حداکثر بیت ریت تجمعی UE دریافت شده برای تمام جریان‌های QoS غیر-GBR UE مرتبط همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر Legacy AMF IE در یک پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود، گره NG-RAN باید در نظر بگیرد که اتصال NG منطقی مرتبط با این UE از AMF دیگری که توسط Legacy AMF IE شناسایی شده است به این AMF هدایت شده است. اگر Extended Legacy AMF IE در یک پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) در نظر بگیرد که اتصال NG منطقی مرتبط با این UE از AMF دیگری که توسط Extended Legacy AMF IE شناسایی شده است به این AMF هدایت شده است. ​ اگر SRVCC Operation Possible IE در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT گنجانده شود، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) محتویات SRVCC Operation Possible IE دریافت شده را در زمینه UE ذخیره کند و از آن همانطور که در TS 23.216 تعریف شده است، استفاده کند. اگر Extended Connected Time IE در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT گنجانده شود، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) از آن همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر Enhanced Coverage Restriction IE در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT گنجانده شود، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) این اطلاعات را در زمینه UE ذخیره کند و از آن همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر UE Differentiation Information IE در پیام DOWNLINK NAS TRANSPORT گنجانده شود، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) این اطلاعات را در زمینه UE برای استفاده بیشتر مطابق با TS 23.50 ذخیره کند. ​ اگر CE-mode-B Restriction IE در پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود، و Enhanced Coverage Restriction IE روی "Restricted" تنظیم نشده باشد، و اطلاعات Enhanced Coverage Restriction ذخیره شده در زمینه UE روی "Restricted" تنظیم نشده باشد، گره NG-RAN باید (در صورت پشتیبانی) این اطلاعات را در زمینه UE ذخیره کند و از آن همانطور که در TS 23.501 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر UE Radio Capabilities IE در پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود، گره NG-RAN باید این اطلاعات را در زمینه UE ذخیره کند و از آن همانطور که در TS 38.300 تعریف شده است، استفاده کند. ​ اگر End Indication IE در پیام انتقال NAS در لینک پایین گنجانده شود و روی "No Additional Data" تنظیم شده باشد، گره NG-RAN باید در نظر بگیرد که UE Radio Capabilities IE علاوه بر NAS PDU گنجانده شده است.  

1.چارچوب پروتکلهمانطور که در شکل (1) نشان داده شده است، NETCONF یک ساختار لایه دار را اتخاذ می کند، که در آن هر لایه توابع خاص را در بر می گیرد و خدمات را به لایه بالاتری ارائه می دهد.این ساختار به هر لایه اجازه می دهد تا بر روی یک جنبه واحد از NETCONF تمرکز کند و وابستگی بین لایه ها را کاهش دهد.تغییرات درون یک لایه تاثیرات کمی بر سایر لایه ها دارند.       NETCONF را می توان به چهار لایه تقسیم کرد:لایه امنیتی حمل و نقل,لایه پیام,لایه عملیاتولایه محتوااین لایه ها عبارتند از:   لایه امنیتی حمل و نقل:این لایه مسئول ارتباطات بین مشتری و سرور است. NETCONF می تواند در بالای هر پروتکل حمل و نقل که الزامات اساسی مانند SSH، TLS و HTTPS را برآورده می کند، لایه بندی شود.SSH پروتکل حمل و نقل ترجیح داده شده برای انتقال پیام های XML در NETCONF است. لایه پیام:این لایه مکانیزم های رمزگذاری RPC و اطلاع رسانی مستقل از حمل و نقل را فراهم می کند.سرور نتیجه پردازش این درخواست را در یکعنصر و آن را به مشتری ارسال می کند. لایه عملیات:این لایه مجموعه ای از عملیات پروتکل اساسی را تعریف می کند که به عنوان روش های RPC با پارامترهای کدگذاری شده XML نامیده می شوند. لایه محتوا:این لایه توسط مدل داده برای داده های مدیریت تعریف می شود. در حال حاضر مدل های داده اصلی شامل Schema و YANG هستند.        اسکیما مجموعه ای از قوانین برای توصیف فایل های XML است.دستگاه ها از فایل های اسکیما (مانند فایل های MIB در SNMP) برای ارائه پیکربندی دستگاه و رابط های مدیریت به سیستم های مدیریت شبکه (NMS) استفاده می کنند. YANG یک زبان مدل سازی داده است که برای NETCONF طراحی شده است.مشتری می تواند عملیات RPC را به پیام های XML کامپایل کند تا ارتباطات مشتری-سرور را که با محدودیت های مدل YANG مطابقت دارد، به دست آورد..   2.فرمت پیامشکل زیر (2) یک ساختار کامل پیام درخواست NETCONF YANG است.       3.چارچوب ارتباطاتدر NETCONF، درخواست RPC آغاز شده توسط مشتری و پاسخ از سرور هر دو در XML کدگذاری شده و درواین چارچوب درخواست-پاسخ مستقل از پروتکل لایه حمل و نقل است؛ برخی از عناصر اساسی RPC در زیر ذکر شده است: دراین عنصر برای پوشاندن درخواست ارسال شده توسط مشتری NETCONF به سرور NETCONF استفاده می شود. سرور NETCONF یکعنصر در پاسخ به هردرخواست. اگر هر خطایی یا هشدار در طول پردازشدرخواست، سرور NETCONF یکپیام حاوی فقطعنصر به مشتری NETCONF. اگر هیچ خطایی یا آژیر در طول پردازشدرخواست، سرور NETCONF بازگشت یکپیام حاوی فقطعنصر به مشتری NETCONF.   IV.پیکربندی پایگاه دادهNETCONF مجموعه ای کامل از پارامترهای پیکربندی دستگاه را تعریف می کند. NETCONF وجود یک یا چند پایگاه داده پیکربندی را تعریف می کند و عملیات پیکربندی را بر روی آنها امکان پذیر می کند.در مدل پایه NETCONF، فقطپایگاه داده های پیکربندی دیگر می توانند بر اساس قابلیت ها تعریف شوند و فقط در دستگاه هایی که از این قابلیت ها پشتیبانی می کنند در دسترس هستند. این موارد عبارتند از:   : پایگاه داده پیکربندی در حال اجرا. این پایگاه داده تمام پیکربندی های فعال در حال حاضر را در یک دستگاه شبکه ذخیره می کند. تنها یکپایگاه داده پیکربندی در یک دستگاه، و همیشه وجود دارد.   : پایگاه داده پیکربندی کاندید. این پایگاه داده اطلاعات پیکربندی را ذخیره می کند که باید بهپایگاه داده پیکربندی در دستگاه.می تواند بدون تاثیر بر پیکربندی فعلی دستگاه اجرا شود.استفاده می شود برای انجام یک پیکربندی نامزد.پایگاه داده پیکربندی، یک دستگاه باید از قابلیت پیکربندی کاندید پشتیبانی کند، یک قابلیت استاندارد NETCONF.   : پایگاه داده پیکربندی راه اندازی (مانند یک فایل پیکربندی ذخیره شده). این داده های پیکربندی را که باید هنگام راه اندازی دستگاه بارگذاری شوند ذخیره می کند.پایگاه داده پیکربندی، دستگاه باید از قابلیت راه اندازی مستقل پشتیبانی کند، که یک قابلیت NETCONF استاندارد است.

با توجه به پیکربندی پیچیده سنتی CLI و SNM و عدم پشتیبانی از مکانیزم تراکنش، پروتکل مدیریت شبکه NETCONF در سیستم 5G فعال شده است و به NMS (سیستم مدیریت شبکه) اجازه می‌دهد تا پیکربندی دستگاه‌های شبکه متصل به روترها، eNodeB، gNodeB، DU، CU یا RU را صادر، اصلاح و حذف کند. اصل کار، ساختار و جلسه سرویس به شرح زیر است؛   I. اصل کار سیستم NETCONF حداقل شامل یک NMS است که تمام دستگاه‌های شبکه را مدیریت می‌کند، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. معماری NETCONF شامل دو نقش است: کلاینت و سرور     II. ویژگی‌های ساختار سیستم NETCONF حداقل شامل یک NMS است که تمام دستگاه‌های شبکه را مدیریت می‌کند، از جمله:   2.1 کلاینت عملکردهای زیر را ارائه می‌دهد:   از NETCONF برای مدیریت دستگاه‌های شبکه استفاده کنید. درخواست‌های RPC را به سرور NETCONF ارسال کنید تا یک یا چند مقدار پارامتر را پرس و جو یا اصلاح کنید. با توجه به آلارم‌ها و رویدادهای ارسال شده توسط سرور NETCONF دستگاه مدیریت شده، وضعیت دستگاه مدیریت شده را درک کنید. 2.2 هنگامی که سرور درخواستی را از کلاینت دریافت می‌کند، درخواست را تجزیه و به کلاینت پاسخ می‌دهد. هنگامی که یک دستگاه مدیریت شده با یک خطا یا نوع دیگری از رویداد مواجه می‌شود، سرور NETCONF آلارم یا رویداد را از طریق یک مکانیزم اعلان به کلاینت گزارش می‌دهد و به کلاینت اجازه می‌دهد تا وضعیت دستگاه مدیریت شده را درک کند.   III. جلسه NETCONF: همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، کلاینت و سرور با استفاده از مکانیزم RPC ارتباط برقرار می‌کنند. ارتباط فقط پس از برقراری یک جلسه امن مبتنی بر اتصال بین آنها مجاز است. کلاینت یک درخواست RPC را به سرور ارسال می‌کند که درخواست را پردازش کرده و پاسخی را به کلاینت برمی‌گرداند. کلاینت و سرور NETCONF با استفاده از مکانیزم RPC ارتباط برقرار می‌کنند. ارتباط فقط پس از برقراری یک جلسه امن مبتنی بر اتصال مجاز است. فرآیند ایجاد و خاتمه جلسه به شرح زیر است:       کلاینت یک اتصال SSH را با سرور برقرار می‌کند و پس از تکمیل احراز هویت و مجوز، یک جلسه NETCONF را با سرور برقرار می‌کند. کلاینت و سرور پیام‌های Hello را برای مذاکره در مورد قابلیت‌ها تبادل می‌کنند. کلاینت یک یا چند درخواست RPC را به سرور ارسال می‌کند. برخی از درخواست‌های نمونه در زیر فهرست شده‌اند:  اصلاح و تایید پیکربندی؛  پرس و جو داده‌های پیکربندی یا وضعیت؛  انجام عملیات نگهداری روی دستگاه؛  کلاینت جلسه NETCONF را خاتمه می‌دهد؛  اتصال SSH خاتمه می‌یابد.

  NETCONFنام کامل پروتکل پیکربندی شبکه است که یک پروتکل مدیریت شبکه است که اجازه می دهد NMS (سیستم مدیریت شبکه) صادر شود،تغییر و حذف پیکربندی از دستگاه های شبکه متصل (روتر)، eNodeB، gNodeB، DU، CU یا RU).IETFدر حالی که برای O-RAN، این موضوع تحت مسئولیت WG (گروه کاری 4) است.     پروتکل NETCONFاز کدگذاری داده های XML (Extensible Markup Language) برای پردازش داده های پیکربندی و پیام های پروتکل استفاده می کند.این بر اساس مفهوم سرور و مشتری است و از مکانیسم RPC (Remote Procedure Call) برای دستیابی به ارتباطات بین سرور و مشتری استفاده می کند.. فرآیند مشتری بر روی NMS اجرا می شود، که می تواند یک اسکریپت یا برنامه باشد، و سرور یک دستگاه شبکه معمولی است.   II. ویژگی های NETCONFبه شرح زیر است: این یک چارچوب پروتکل لایه دار را اتخاذ می کند، که آن را برای شبکه های مورد نیاز، خودکار و مبتنی بر ابر مناسب تر می کند. از آن برای صدور، اصلاح و حذف پیکربندی دستگاه های شبکه استفاده می شود. XML (Extensible Markup Language) برای کدگذاری داده های داده های پیکربندی و پیام های پروتکل استفاده می شود. بر اساس مفهوم سرور و مشتری، NMS به عنوان یک مشتری عمل می کند و دستگاه شبکه به عنوان یک سرور عمل می کند. ارتباطات بین سرورها و مشتریان با استفاده از مکانیسم RPC (Remote Procedure Call) انجام می شود. عملیات بر اساس مدل YANG اجرا می شود، که باعث کاهش خرابی شبکه ناشی از اشتباهات پیکربندی دستی می شود. NETCONF نیازهای اتوماسیون شبکه را برآورده می کند. این مکانیسم مکانیزم های امنیتی مانند احراز هویت و مجوز را برای اطمینان از انتقال امن پیام فراهم می کند. همچنین مکانیسم های تراکنش را ارائه می دهد که از طبقه بندی داده ها، ذخیره سازی و مهاجرت، انجام مرحله ای و جداسازی پیکربندی پشتیبانی می کند. از تحویل، تأیید و بازگشت پیکربندی جامع پشتیبانی می کند و تأثیر آن بر خدمات شبکه را به حداقل می رساند. به فروشندگان اجازه می دهد تا عملیات پروتکل خود را برای پیاده سازی قابلیت های مدیریت منحصر به فرد تعریف کنند. 3چرا NETCONF لازم است؟ یکی از الزامات اصلی شبکه های ابری اتوماسیون شبکه برای ارائه سریع خدمات بر اساس تقاضا و مدیریت خودکار عملیات است.روش های سنتی مانند CLI و SNM نمی توانند این نیاز را برآورده کنند.. آنها محدودیت های زیر را دارند که NETCONF به آنها رسیدگی می کند.   31معایبCLIاول، پیکربندی پیچیده است. دوم، این موارد: CLI ها از یک فروشنده به دیگری متفاوت هستند و نیاز به یادگیری و سازگاری اسکریپت های CLI برای هر فروشنده دارند. تغییرات مکرر در ساختار و نحو CLI حفظ اسکریپت های CLI را دشوار می کند. خروجی فرمان غیر ساختاری، غیر قابل پیش بینی و به راحتی قابل تغییر است که تجزیه خودکار اسکریپت های CLI را دشوار می کند. 3.2معایب SNMP: SNMP از تراکنش ها پشتیبانی نمی کند، که منجر به پیکربندی ناکارآمد می شود. SNMP از پروتکل داده گرامی کاربر (UDP) استفاده می کند که انتقال داده های قابل اعتماد و دنباله دار را ارائه نمی دهد و فاقد مکانیسم های امنیتی موثر است. SNMP فاقد مکانیزم برای ارسال تراکنش های پیکربندی است. SNMP پیکربندی دستگاه را بر اساس هر دستگاه مدیریت می کند و از پیکربندی سطح شبکه یا همکاری پیکربندی چند دستگاه پشتیبانی نمی کند.

NETCONF نام کامل پروتکل پیکربندی شبکه است که یک پروتکل مدیریت شبکه است که به NMS (سیستم مدیریت شبکه) اجازه می دهد پیکربندی دستگاه های شبکه متصل (روترها، eNodeB، gNodeB، DU، CU یا RU) را صادر، اصلاح و حذف کند. NETCONF توسط IETF توسعه و استاندارد شده است. در حالی که برای O-RAN، این پروتکل تحت مسئولیت WG (گروه کاری 4) است.   1. پروتکل NETCONF از رمزگذاری داده XML (زبان نشانه گذاری توسعه پذیر) برای پردازش داده های پیکربندی و پیام های پروتکل استفاده می کند. این پروتکل بر اساس مفهوم سرور و کلاینت است و از مکانیسم RPC (فراخوانی رویه از راه دور) برای برقراری ارتباط بین سرور و کلاینت استفاده می کند. فرآیند کلاینت روی NMS اجرا می شود که می تواند یک اسکریپت یا برنامه باشد و سرور یک دستگاه شبکه معمولی است.   2. ویژگی های NETCONF به شرح زیر است: این پروتکل یک چارچوب پروتکل لایه ای را اتخاذ می کند و آن را برای شبکه های درخواستی، خودکار و مبتنی بر ابر مناسب تر می کند. برای صدور، اصلاح و حذف پیکربندی ها برای دستگاه های شبکه استفاده می شود. XML (زبان نشانه گذاری توسعه پذیر) برای رمزگذاری داده های پیکربندی و پیام های پروتکل استفاده می شود. بر اساس مفهوم سرور و کلاینت، NMS به عنوان کلاینت و دستگاه شبکه به عنوان سرور عمل می کند. ارتباط بین سرورها و کلاینت ها با استفاده از مکانیسم RPC (فراخوانی رویه از راه دور) انجام می شود. عملیات بر اساس مدل YANG اجرا می شود و خطاهای شبکه ناشی از خطاهای پیکربندی دستی را کاهش می دهد. NETCONF نیازهای اتوماسیون شبکه را برآورده می کند. این پروتکل مکانیسم های امنیتی مانند احراز هویت و مجوز را برای اطمینان از انتقال امن پیام فراهم می کند. همچنین مکانیسم های تراکنش، پشتیبانی از طبقه بندی داده ها، ذخیره سازی و انتقال، تعهد فازی و جداسازی پیکربندی را ارائه می دهد. از تحویل، تأیید و بازگشت پیکربندی جامع پشتیبانی می کند و تأثیر بر خدمات شبکه را به حداقل می رساند. به فروشندگان اجازه می دهد تا عملیات پروتکل خود را برای پیاده سازی قابلیت های مدیریتی منحصر به فرد تعریف کنند.     3. چرا به NETCONF نیاز است؟ یک نیاز کلیدی شبکه های ابری، اتوماسیون شبکه برای ارائه سریع و درخواستی خدمات و مدیریت عملیات خودکار است. رویکردهای سنتی مانند CLI و SNM نمی توانند این نیاز را برآورده کنند. آنها محدودیت های زیر را دارند که NETCONF آنها را برطرف می کند.     31. معایب CLI: اول، پیکربندی پیچیده است. دوم، موارد زیر: CLIs بسته به فروشنده متفاوت است و از کاربران می خواهد که اسکریپت های CLI را برای هر فروشنده یاد بگیرند و با آنها سازگار شوند. ساختار و نحو CLI اغلب تغییر می کند و نگهداری اسکریپت های CLI را دشوار می کند. خروجی دستورات غیرساختاری، غیرقابل پیش بینی و به راحتی قابل تغییر است و تجزیه خودکار اسکریپت های CLI را دشوار می کند.     3.2 معایب SNMP: SNMP از تراکنش ها پشتیبانی نمی کند و در نتیجه پیکربندی ناکارآمد است. SNMP از پروتکل داده گرام کاربر (UDP) استفاده می کند که انتقال داده قابل اعتماد و متوالی را ارائه نمی دهد و فاقد مکانیسم های امنیتی موثر است. SNMP فاقد مکانیسمی برای ارسال تراکنش های پیکربندی است. SNMP پیکربندی دستگاه را به صورت دستگاه به دستگاه مدیریت می کند و از پیکربندی در سطح شبکه یا همکاری پیکربندی چند دستگاهی پشتیبانی نمی کند.